Bazılarının düşmanlığı sinsidir, zaman gibi. Zaman da “Gel bütün yaralarını saracağım senin,” diye çağırır yanına. Ona tâbi olduğundaysa yaptığı sadece şanslıysan kesip atmaktır yarayı. Kesemediği yarayı da mutlaka bir gün çıkarır karşına…
Elbette nasip diye bir hakikat de vardır ama nasip yolda olanı görür, yolda olanın karşısına ihtiyacı olduğu kadarıyla çıkar. Yolun kenarında bekleyenin, hayata izleyici kalanın nasiple buluşması mümkün müdür ?