Nebula, bir patlamayla başlar. Kaosla. Yok oluşla. Sonra o kaosun içinde yeni yıldızlar doğar. Aşk da tam bir nebuladır. Önce insanı yakıp kül eder, sonra içindeki her şeyi yeniden yaratır.
Nebulalar da aynı böyle oluşurdu. Ölen bir yıldızın kalıntıları, kozmik toz bulutlarına karışır, sonra o kaostan yeni yıldızlar doğardı. Bir şeyin doğması için başka bir şeyin ölmesi gerekirdi. Yeni bir başlangıç için önce çöküş yaşanmalıydı.
“Ölüm olmazsa hayat da olmaz. Ölüm olduğu için yaşamak istiyoruz. Ölüm olduğu için sevmek bu kadar değerli. Her şeyin bir sonu olduğu için bir anlamı var.”