ebru yabacı
@ebruybc
Reklam
Bizi her halimizle kabul edecek biri olmalı hayatımızda. Aynı zamanda her haliyle kabul edebilmeliyiz onu.
Hayır, yıldızların kendilerine ait yıldızları olmaz. "
Eksik gelmiştik bu dünyaya. Bir parçamız bizden habersiz başka birine verilmişti belki de bilmiyorduk. Malum, yalnız ölecektik. Bu yüzden mühim olan yalnız yaşamamak, yaşlanmamaktı belki de. Bulmamız gerekiyordu o eksik parçayı. Yalnızlık kötü şeydi işin aslı. insanın bütün gözyaşlarını hiç çekinmeden omuzuna akıtabileceği biri olmalıydı hayatında. Anne, baba, kardeş, sevgili, eş çocuk, arkadaş.... Siz seçin, hangisi? Hiçbiri? Hangisi bütün eksikliklerinizi tamamlardı?
Hani bazı anlar olur, unutmayı seçersiniz. Hatırlamak, karışıklığı da beraberinde getirir. Yok saymayı tercih edersiniz Çünkü öyle olması daha iyidir. İşte tam da öyle bir an geldi aklıma. Unutmayı seçtiğim hafızamın en derinlerine gömdüğüm kısacık bir an. Sonradan düşünmeye fırsat bulamadığım düşünmekten kaçındığım kısacık bir an.
Reklam