Her alim, ilminden yani onu nerede kullandığından sorulacaktır. “ O, size kitabında şunu indirmiştir: Allahın ayetlerinin inkar edildiği ve onlarla eğlenildiğini İşittiğiniz zaman başka bir konuşmaya dalmalarına kadar o heriflerin yanlarında oturmayın, yoksa siz de onlar gibi olursunuz. Şüphesiz ki Allah, münafıklarla kâfirleri, topunu birlikte cehennemde bir arada tutacaktır.” Ayeti küfre rızayı küfür saymıştır. Yani zulme karşı susmak zülüm, gıybet karşısında susmak gıybettir. (Ayet, Nisa 140)
İbn-i Teymiyye’nin tespiti;  insan zalim ve cahildir, onda cehalet asıldır. Nefsi, onu devamlı olarak kötülüğe çekmektedir. Bu nedenle devamlı cehaletini giderecek ilme, zulmünü kaldıracak adalete muhtaçtır. Elinde tutacak ve kendisine ilmi ve adaleti gösterecek yardımı (daveti) görmezse doğru yoldan sapar. Günde onlarca defa ‘Allah’ım bizi doğru yola ilet’ demenin sırrı burada yatmaktadır. İnsanın hidayete davet edilmesi sudan ve ekmekten daha gereklidir. Biri dünyasına diğeri de ahiretine mal olur.