Çok sevdiğiniz birini kaybettiğinizde bazen eliniz defalarca telefona gider; aramak, konuşmak sesini duymak istersiniz. Yüreğinizi yaslayacak bir yüreğe ihtiyaç duyarsınız. Bu ihtiyaç o kadar şiddetlidir ki, sizi durduran tek şey aradığınız zaman o telefon açılmadığında yokluğunu kabullenmektir.