Birisinin sizi düşündüğünü, iyi olmanız için uğraştığını, sizi koruduğunu hissetmek. Bir de paylaşma duygusunu eklemek gerekiyor buna. Ekmeği, düşünceyi, sevgiyi paylaşmak. Sait Faik’in cümlesiyle söylersek eğer, her şey bir insanı sevmekle başlıyor.
İnsanoğlunun şu eğiliminden söz ediyorum: Evrensel olanı özel ya da yerelden, soyut olanı somuttan, ideal olanı gerçekten, insan elinden çıkanı doğal olandan üstün görme dürtüsü.
Çünkü zamanın ucunu ancak unutmak suretiyle gerçekten bırakırız; böylece, sıradan saatlerde bir türlü yakalayamadığımız "bu anda yaşama" deneyimine yaklaşırız.