Ben hayatın çok kısa olduğuna inanırım. Bangkok'taki bir arkadaşım da hep hayatın aslında çok uzun olduğunu söylerdi; korkunç derecede uzundu hayat ve değeri olan yalnızca birkaç an vardı, diğer bütün anlarsa sonumuzu beklemekle geçerdi sadece. Sorun şu ki, o önemli anları önceden bilemiyordunuz. Tepki bile veremeden, o anın önemini bilemeden geçip gidiyordunuz bazen.
Paranın hiçbir ahlaki özelliği yoktur, derdim hep kendime; ne iyilik taşır ne kötülük. Eğer eline geçerse ve onunla ne yapacağını biliyorsan, hayatın kolaylaşabilir sadece. İyileşmez, ama kolaylaşabilir.
Ama gerçekten de pişmanlık duyuyor muydum? Her ne kadar kendimi aksine ikna etmeye çalışsam da cevabım olumsuzdu. Beni asıl üzen şey, beklediğim bu hissin yokluğuydu.
Ocak ayında hükümet, geçtiğimiz yılın enflasyon oranının yüzde elli olduğunu açıkladı. Arkadaşlarım bunun resmi rakam olduğunu söylediler, bundan kasıtları da mitolojik bir rakam olduğuydu.