Kendi seçimi olmayan anlamsız ve amaçsız bir acıya katlanmak, insan ruhunda Kafkaesk bir kasvet yaratacaktır. Bu da hayatta bir amaç sahibi olmanın önemini gösterir. Amaçsızlık acının şiddetini artırır, amaç acıyı anlamlı ve katlanılabilir kılar.
Kendini geliştirme, kariyer, başarı gibi şeylerle uğraşıp yorulacağımıza, sadece bir aşkla tüm bunların verdiğinden daha büyük bir mutluluğu yakalamak isteriz! Öpünce prens olacağını sandığımız kişiler gerçek kurbağa çıkar! Tetris oynar gibi, hayatımızdaki eksiklikleri tamamlayacak doğru parçanın gelmesini bekler dururuz! Ya hiç gelmez ya da gelir, ama biz umutsuzluktan başımızı çevirdiğimiz için onu göremeyiz.