Ece Z.
@eceze
Reklam
... sadece gülümsediklerini görmeye, sadece suratlarındaki o tebessümlere değil, kedere de katlanamıyordum artık, insanların yüzündeki kedere de tahammül edemiyordum, hiçbiri benimki kadar gerçek, benimki kadar haklı, benimki kadar derin gelmiyordu, doğru değildi hiçbiri.
Sayfa 25
Artık onu görmeye gelmiyorsun çünkü onu ne kadar kolayca, ne kadar kayıtsızca yok sayabildiğini anladın, üstelik bunu acımasızca onun da fark etmesini sağlıyorsun, bağları koparmak için ondan sana yardımcı olmasını da bekliyorsun.
Sayfa 17
Bu sahneyi er ya da geç geçmişe gönderecek, sevk edecek, indirgeyecek geleceğe kavuşmanın telaşıyla düşünüyordum. "Bir hafta sonra diyeceksin ki: Bak bir hafta geçti bile, dayan. Bir yıl sonra diyeceksin ki: Bak bir yıl geçti bile."
Sayfa 11
Annesi ona bakmaktan vazgeçmişti. Özel bir sebebi var mıydı bilmiyorum, belki de annesi, benim annem gibi, anne olmaktan yorulmuştu.
Sayfa 129
Reklam