Eskilerin bir tabiri vardır hani,
Yüreğim inceldi dayanmıyor artık diye...
Öyle oldu benim de yüreğim galiba,
Bozulmuş karınca yuvası görsem içim acıyor,
Kanadı kırık kuş görsem,
Uçabilsin diye kanatları olmak geliyor içimden...
Bir imali söze kırılıp inciniyor, bir kaş çatısına ömrümden ömür gidiyor...
Kötüye bile dua ediyor,
İyilikler karşısında eziliyorum...
Kısacası; inceldi yüreğim, bu dünyayı artık kaldırmıyor,
Başka ne diyeyim...