Seni ilk kez kaybetmenin verdiği umudu özledim. Birini son kez kaybetmek, varmı daha acısı.
Gönlümdeki küçücük odan şehre büründü ; yakamam ki şimdi içimi, içinde sen varsın.
Şımarık rüzgarlarımın seni benden savuracağını bilemezdim. Ben sen gül diye esmiştim, dalım kırılır demedin.
Bunca kalbimi nefretle dolduran insan arasında , sevgisiyle yeşerdiğim kaybettiğim birisi gelir aklıma. Geçmişimi geleceğimi düşünürüm . Sevmek ne zor şeymiş , ben sadece eteklerimi uçuşturur zannederdim.
