Ayrılık değil,
özlemek hiç değil;
en büyük acı,bu giderek
büyüyen boşlukmuş...
En büyük dert,kimi özlediğini,
kimi sevdiğini bilememekmiş...
En büyük kayboluş sevip sevip
sonunda kimi sevdiğini bilememekmiş...
İçimde bir ses durmadan,
dünyanın sonu geldi, diyor.
Dünyanın sonu bu halime
öyle çok uyuyor ki,
hiç üzülmeden,
hiç korkmadan kabulleniyorum onu.
Öylesine bencilim ki, dünyanın sonunu
kendim gibi çok seviyorum.
-Cezmi Ersöz