Sen gittikten sonra
Garaj yoluna baktım
Boşluğunu hissederek
Geri dönecek misin diye merak ederek.
Sen gittikten sonra
Sorularını düşündüm
O kadar pervasız olmamayı dileyerek
Seni korkutup kaçırdım mı diye merak ederek.
Sen gittikten sonra
Kollarımın arasındaki hissini hatırladım.
Oraya nasıl mükemmel oturduğunu. Gitarım
gibi.
Şansım varken öpmeli miydim diye merak
ederek.
Sen gittikten sonra
Odamda oturdum
Söylediğin her şeyi anımsayarak ve
Söylemediğin her şeyi merak ederek.
Sen gittikten sonra
Sessizlikte oturdum.
Hiç anlamadığım bir biçimde seni özleyerek.
Bir daha gelecek misin diye merak ederek.
Burada olman hoşuma gidiyor.
Her şey sessiz.
Huzurlu.
Çok sessiz, neredeyse aklım başımda gibi
hissediyorum.
Sayende aklımı aklımdan çıkarıyorum.
Kal.
Sadece bir sayfa daha.
Lütfen?
Utangaç mısın? Kendine güvensiz?
Konuşmaktan korkar mısın?
"Gibi," davran derler.
Öyle değilmiş gibi davran.
Dik dur yürürken.
Sesini yükselt konuşurken.
Derste elini kaldır.
Gibi davran.
Aklındakileri söyle. Saçını kes.
Parçası ol. Uyumlu görün.
Bunu yapabilirsin.
Gibi davran yeter.
Beni gerçekten tanısanız,
Görebilseniz içimi,
Utangaç, kendine güvensiz ve korkağı bulursunuz
Gibi davranan.
Ne ironik, değil mi?
"Gibi" davranmadığımm
Tek zaman
Sahnede olduğum an.