Elif Damla Günal
@edamla
Öncelikle şunu belirteyim kitabın güzel, sade, okunaklı bir dili var ama okurken derin anlamlı cümleler ile karşılaşmayı bekliyorsanız hiç beklemeyin çünkü yok öyle cümleler.
Sizi uzun uzun düşündürtecek cümleler yerine keyifle güldürecek cümleler ve diyaloglar var. Kitapta geçen diyalogların hepsinde "ben olsam bende bu tepkiyi verirdim" dedim. O kadar senden benden konuşmalar var ki kitabın içinde, bahsi geçen ortamda bir köşede oturuyor gibi hissediyorsun.
Tayfun'un kediye dönüşmesini, kediliği içgüdüsel olarak benimsemesine rağmen insan yanını bir kenara bırakamamasını keyifle okudum. Özellikle de kediler aleminde geçen diyaloglar cidden çok eğlenceliydi.
Tayfun kediye dönüştükten sonra hayatta kalmak için bir yuva bulması gerekiyor ve kendine bir sahip ararken, bir zamanlar aldattığı için onu terk eden eski nişanlısına rastlıyor. Kızın onu sahiplenmesi için elinden geleni ardına koymuyor.
Aslında ben okurken kitap için bambaşka bir son hayal etmiştim ve kesin de öyle bitecek dedim ama sevgili ege beni şaşırtmayı başardı. Beklediğimin tam aksi bir son okudum.
Şaşırtmak demişken şundan da bahsetmek istiyorum. Ben kitap yazan oyunculara ve şarkıcılara karşı biraz önyargılıydım. Herkesin kendi işini yapması bana daha makul geliyordu. Ege'ye karşı da bir önyargım vardı ama kitabını okuyunca bu önyargı yok olup gitti. Gördüm ki güzel şarkılar yapabilen ses sanatçıları, güzel kitaplarda yazabilirmiş.
Ben kitabı çok severek okudum. Sebepsiz yere keyifsiz uyandığım ve bütün günü keyifsiz geçirdiğim bir günün sonunda uyku öncesi kitabım oldu Kedice Bir Sevda. Bitirmeden elimden bırakamadım ve bitirdiğimde ise yatağa mutlu girdim. Gerçekten kafanızı dağıtmaya ve eğlenmeye ihtiyaç duyduğunuzda size iyi gelecek bir kitap. Gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öncelikle belirtmeliyim ki kitabın dünya listelerinin en çok satan kitapları arasında yer alması çok doğal çünkü çok güzel, insanı etkileyen bir hikayeyi konu alıyor. Bunun yanı sıra yazarın kalemi oldukça sade ama güzel.
Kitabı bir an bile elimden bırakmak istemedim ama zaman zaman kendimi durdurmak zorunda kaldım çünkü bitmesini istemedim. Daha sayfalarca Kya'nın hikayesini okumak isterdim.
Küçücük bir çocuğun insanlar tarafından dışlanmayı kabul edip kendi başına hayatta kalma çabalarını okurken çok içerledim. Bu noktada bir eleştiri getirmeliyim. Yazarın Kya'nın yapayalnız kaldığında henüz yedi yaşında olduğunu çok net belli edemediğini düşünüyorum. Daha çok bir yetişkinmiş gibi kaleme alınmıştı. Daha çocuksu ve daha beceriksiz olmalıydı diye düşünüyorum. Belki de hayat şartları bu şekilde olduğunda yaş önemi yitiriyor olabilir bilemiyorum.
Kitapta hayvanlar alemiyle ilgili birçok bilgi de var çünkü Kya, Vahşi Doğa Bilimine içgüdüsel olarak fazla ilgili. Yazarın da Vahşi Doğa Bilimcisi olması bu bilgilerin yerli yerinde kullanılmasını sağlamış.
Kitapta Kya'nın içler acısı hikayesinin yanında bir de cinayet var. Bütün kitap boyunca kim öldürdü bu adamı diye düşünüyorsunuz. Bir avuç insan dışında herkes Kya'yı suçladı ama tek bir an bile onun yaptığını düşünmedim. Kitabın sonunda katilin kim olduğunu öğrendik tabiki.
Kitabı ben çok beğendim. Sizlere de tavsiye ederim.
Herkesin çok sevdiği, bayıla bayıla okuduğu bir kitabın kapağını kapattım az önce.
Tamam kitap güzel, dramatik bir aşk hikayesi. Adam kendini yıkık, bitik gördüğü için karısına iğrneç iğrenç şeyler söylüyor ve kapı dışarı ediyor. Sözde sırf onu korumak için yapıyor bunu. Bir yıl sonra tedavi görmüş, düzelmiş halde geri dönüp karısını geri kazanmaya çalışıyor.
Madem kadını kapı dışarı ettikten hemen sonra tedavi olacaktın be adam ne diye kadına yok seni aldattım yok senden biktim diyerek kalbini paramparça ediyorsun. Bu kadın senin sürekli gönüllü bir şekilde savaşa gitmeni kabul etmiş, seni beklemiş, bütün kafayı yemelerinde seni iyileştirmeye çalışmış da bir sene dişini sıkıp terapi görmeni mi bekleyemeyecek.
Şimdi psikolojisi bozuk insan düşünemez bunları da diyebilirsiniz ama benim bu dünya üzerinde en sevmediğin şey bana fikrim sorulmadan "senin iyiliğin için" başlığı altında bir şeylerin dayatılması. İnsanın kendi tercihleri doğrultusunda acı çekmesinin dayatılmış bir acıyı çekmesinden daha katlanılır olduğunu düşünüyorum. O yüzden Fisher'dan ölümüne nefret ediyorum. Kitap boyunca da sakın affetme Lucy dedim durdum Fisher çabaladıkça. Lucy affetti mi diye merak etmiş olabilirsiniz. Ee onu öğrenmek için de okumanız lazım
Ayrıca herkesin (Lucy'nin ailesi dahil) Fisher fanclub'a üye olmasını da anlayamadım. Hiç bir ebeveyn çocuğunu bir kere üzmüş birine ikinci bir şans vermez.
Kısacası kitabı beğendim okuyabilirsiniz Sinir bozucu yanları var ama güzel, akıcı. Ben, sinir krizi geçirmemi yok sayarsak keyif alarak okudum. Tavsiye ederim.
