Elif Damla Günal
@edamla
İlk kitap ile ilgili düşüncelerimi belirtmiştim. Özet geçmem gerekirse beğenmiştim ve heyecanlı da bir yerde kalmıştı. İkinci kitabı da heyecanla aldım okudum ama ne yazık ki beklentimi karşılamadı.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. Birinci kısım Adeline'in kaçırıldığı zaman zarfını kapsıyor. İkinci kısım ise kurtarıldıktan sonrasını kapsıyor.
Adeline'in tutsak olduğu süre boyunca yaşadığı şeyleri anlatırken duyguları iyi yansıtamamış sanki yazar. Çok üstün körü geçilmiş bütün olaylar gibi hissettim. O kısımlarda Zade'in duyguları daha iyi anlatılmıştı bence.
İkinci kısımda ise Adeline'in duyguları çok iyi anlatılmıştı bence. Kitapta sevmediğim şey ise beni sıkmasıydı. Ne bekliyordum bilmiyorum ama Zade ve Adeline'in sürekli yüksek libidolarını okumak belli bir yerden sonra sıkmaya başladı.
Bilemiyorum alın da diyemem almayında. Eğer ilk kitabı alırsanız bunu da alırsınız muhtemelen.
Kitapta anlayamadığım bir yerde sonuydu. Sonunda Zade ve Adeline konuşurken bir an da Rio'nun ağzından birkaç cümle ile bitirilmiş kitap. Ne alaka diye üç beş kere okudum yine anlayamadım. Okuyup anlayan varsa aydınlatsın beni.
Reklam
•KONUSU
Hannah ve Christopher Bauer, çocuk sahibi olmak isteyen ama olamayan bir çifttir. Chris, ortopedi uzmanı, Hannah ise bir hemşiredir. Aynı hastanede çalışan bu mutlu çiftin tek eksiği bir çocuktur. Bir gün hastaneye istismara uğramış bir kız çocuk getirilir. Vücudunda kırıklar olan, şiddetin her türlüsünü gördüğü belli olan bu kız Chris'i gördüğü an onunla bir bağ kurar. Kıza resmen büyülenen Chris, Hannah'ı önce bir yuva bulana kadar kızın koruyucu ailesi olmaya ikna eder. Sonra ise kızı evlat edinmeye...
Artık aileleri üç kişilik olan Bauer'lar tamamlanmıştır. Tek sorun küçük kızın Hannah'a Chris'e davrandığından çok farklı davranmasıdır...
Yani nasıl başlasam bilemiyorum. Kötü desem değil, iyi desem o da değil. İdare eder segmentinde bir kitaptı. Başları biraz durgun geçti. Gerçekten istismarın ardından problem yaşayan bir çocuk okuduk. 250. Sayfadan sonra biraz biraz hareketlenmeye başladı kitap.
Küçük kız cidden insanı tedirgin eden hareketler sergiliyordu ama kitapta beni asıl rahatsız eden Chris oldu. Kız eve geldikten sonra resmen Hannah'ı bir kenara fırlattı. Karısının ne hissettiğini zerre önemsemedi. Varsa yoksa kız... Adama o kadar sinirlendim ki anlatamam. En son küçük kızın bütün yaptıklarına rağmen hala kızı sevmeye devam etti ya ona daha da bir gıcık oldum.
Gerim gerim gerilmeyi beklemeyin okurken. Hatta hiç gerilmeyi beklemeyin. Germiyor ama yine de sonunu merak ettiriyor. Sonunda inanılmaz manasız bir yerde bitti. Çok tavsiye etmiyorum, daha iyi bir şeyler alabilirsiniz okumak için.
•KONUSU
Savaştan yüzünün yarısını tanınmaz halde dönen Ashbury Dükü korkunç görünümü sebebiyle nişanlısı tarafından terk edilmişti. Ne var ki Ash'in bir varise ihtiyacı vardı ve hiç vakit kaybetmeden kendine bir eş bulması gerekiyordu. Fakat yüzü bu haldeyken onunla kim evlenmek isterdi ki? Büyük bir yalnızlığın içine hapsolan Ash, kütüphanesinde ansızın beliren Davetsiz Misafir Emma ile karşılaştığında bu sıradan terzinin aradığı tüm özelliklere sahip olduğunu anlamıştı. Kız, şefkatli, iyi Eğitimli ve espriliydi. Ayrıca yeterince güzeldi ve kirasını ödeyemediği için evinden atılmak üzereydi.
Dük tanıştıkları gün ona evlenme teklif ettiğinde Emma onun akıl sağlığından endişe etmiş ve bunu dile getirmekten çekinmemişti. Ash ise bu yoruma hiç aldırmadan evliliklerinde geçerli olacak birbirinden tuhaf şartları sıralamıştı. Emma hayallerindeki Aşk evliliğinden oldukça uzak olan bu garip teklifenHayır dese de Ash onu ikna etmek için çabalamaya devam edecekti. Ancak Emma'nın henüz bilemediği bir şey vardı: dük son derece aklı başında ve karşı konulamaz bir adamdı.
Anlaşmalı Evlilik temalı kitapları bilirsiniz işte. Hiç anlaşamayan iki kişi ortak çıkarlar doğrultusunda evlenir, sürekli kavga ederler, tatlı tatlı atışırlar. Arada libidolar yükselir ama inkar edilir. İki tarafta aşık olur ama ilk itiraf edenin önce bir kalbi kırılır sonra barışırlar ve sonsuz mutluluk...
Aynen böyle bir kitaptı işte. Güzel Çirkin en sevdiğim masal olduğu için uyarlamalarını da seviyorum. Her ne kadar klişelerle dolu bir kitap olsa da ben sevdim. Ash, komik bir adamdı ama yine çok çekici kılınamamıştı yazar tarafından.
+18 sahneler güzeldi bence. Ne tiksindirecek kadar detaylı ne de bir şey anlamadım dedirtecek kadar üstün körüydü. Bana dengeli geldi.
Kötü bir kitap değildi ama çok daha iyi
