Elif Damla Günal
@edamla
•KONUSU
Bodrum katta ölmek üzere olan bir kadın ve çocuk bulunduğunda kimlikleri belirlenemez: kadın konuşamıyordur, profillerine uyan bir kayıp ilanı yoktur ve evin sahibi yaşlı adam onları daha önce görmediğini iddia etmektedir. Huzurlu caddenin sakinleri ise böyle bir şeyin olduğuna inanamıyordur. Fakat Dedektif Amir Adam Fawley hiçbir şeyin imkansız olmadığını biliyordur. Hiç kimsenin göründüğü kadar masum olmadığını da...
İçimizdeki Müge Anlı yüzünden hepimiz cinayet çözmeyi severiz. Kitaptaki olaylarda cidden baya karışıktı ve çok ters köşeli bir son ile bitti.
Kitabın konusu, karakterler gayet iyiydi, bundan yana sıkıntı yok ama can sıkıcı bazı şeyler vardı.
Kitabın bir yerinde avukat olan Rose soyadlı birinden Bayan Rose diye bahsedilirken iki sayfa sonra Bay Rose olarak bahsediliyor. Bunun gibi birkaç hata vardı ve kafa karıştırıyordu.
Bir diğer sorun ise bazı şeylerin havada kalması ya da birbiri ile çelişmesi.
Bir polisiye serisi olduğu için ilerleyen kitaplarda yazarın daha iyi olacağını düşünüyorum. Bir sonraki kitabı da severek alır okurum. Ben beğendim size de tavsiye ederim
ABD'nin Irak'a savaş açmasınsan sonra sinirler gerilmiş ve nefret suçları artmıştı. Tesettürlü bir liseli olan Shadi, sürekli başı önde geliyor ve dikkat çekememeye çalışıyordu. Shadi'nin isminin anlamı mutluluktu ama Shadi, hiç mutlu değildi. Abisi ölmüş, ailesi paramparça olmuş ve en yakın arkadaşı hayatından çıkıp gitmişti. Bir de gönül meselesi vardı...
Yazarın bir diğer 'Müslüman liseli' temalı kitabını okumuş ve beğenmiştim. Orada ki baş karaktere sinir olsam da yine de beğenmiştim ama bu kitap...
Kitap tam bir fiyaskoydu. Kitabın ve baş karakter Shadi'nin hayatının ne Irak ile ne de Amerika ile uzaktan yakından alakası yoktu. Abisi belki bu iki ülke arasındaki gerilim yüzünden ölmüştür dedim ama o da yoktu. Ailesinin dağılması başlı başına saçmaydı. Aile fertlerinin her biri saçma sapan insanlardı(Shadi dahil). Ailedeki tek normal insan abisiydi bence.
Shadi'nin en yakın arkadaşı Zahra ile arkadaşlığının bitmesi de saçma sapandı. Zahra zaten başlı başına berbat bir karakterdi. Kitapta Zahra, Shadi'yi kıskandığı için öyle berbat davranıyor gibi gösterilmeye çalışmıştı ama Zahra'nın Shadi'yi kıskanması için tek bir sebebi bile yoktu. Shadi'nin hayatı ne kadar berbat ise Zahra'nın hayatı o kadar mükemmeldi.
Kısacası hiçbir yeri tutarlı olmayan saçma sapan bir kitaptı. Keza sonu da öyle saçma sapan bitti zaten. Ne oldu ne olacak asla anlamadan kaldım öyle.
Asla okumanızı tavsiye etmiyorum.
Anne Gallagher, büyükbabasından yıllarca İrlanda'yı dinledi ama asla gidemedi. Büyükbabası İrlanda'nın onun için tehlikeli olduğundan bahsedip gitmesine izin vermedi. Köklerini merak eden Anne, büyükbabasının vefatının ardından tıpkı büyükbabasının vasiyet ettiği gibi küllerini İrlanda'da ki bir göle dökmek için ve köklerini araştırmak için yola koyuldu. Bu büyülü yerde araştıracak, gezecek çok yer vardı ama külleri nehre dökerken bir sis etrafını sardı ve kayığı kayboldu. Neler olduğunu idrak ettiğinde ise dehşet onu ele geçirdi çünkü artık 2001 yılında değil 1922 yılındaydı...
Zamanda yolculuk teması herkesin bayılarak okuduğu bir temadır diye düşünüyorum. Nitekim bende bu kitabı bayıla bayıla okudum. Uzun zamandır kitaplığımdaydı ama ancak okudum. Keşke bu kadar beklemeseydim.
Kitaptaki her bir karakteri çok sevdim. Hepsi olması gerektiği gibiydi. Kitabın dili güzel ve dengeliydi.
Kitap her şeyi ile gayet güzel ve başarılıydı. Sadece bazı boşluklar vardı. Mesela Thomas'ın Eoin'a her şeyi nasıl açıkladığını okumak isterdim. Bence önemli bir ayrıntıydı. Kitabın sonu biraz aceleye gelmiş gibi hissettirdi bu boşluk bana. Yazar bir an önce bitirmek için uzatmadan hemen bir son yazmış gibiydi. Bunun dışında kitapta eleştirilecek hiçbir şey yok. Severek okursunuz
