HAKAN TOKDEMİR
@edebi80
Kitapsız bir hayat düşünemeyenlerdenim. Her yeni kitap bir aydınlanmadır benim için. Kitap incelemelerimi, farklı türlerdeki denemelerimi paylaştığım hakantokdemir.blogspot.com
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
AKIL ALMAYAN YOLCULUKLAR MI, BİLGE KEDİLER Mİ?
“Kedi sevmek kedinin kendisini seven (kendisinin de sevdiği) kişi karşısındaki umursamaz bağımsızlığını baştan kabul etmek demektir.” demiş Bilge Karasu. Neydik N’olduk Ailesi kitabıyla kalplerde derin izler bırakan, hem gençlere hem yetişkinlere seslenen, yazınımızın güçlü kalemlerinden Neslihan Acu’nun “Günışığı Kitaplığı”ndan yayımlanan son romanı Barış’ın Akıl Almaz Yolculukları bize kedilerle dolu bir macera sunarken bir yandan da kedilerin bağımsızlıklarını da vurguluyor.
Barış on on bir yaşlarında, iki yıl önce babasını kaybedip hâlâ onun yokluğuna alışamayan ve günün sıradanlığından sıkça yakınan bir çocuk. Annesinin eve kabul etmemesi nedeniyle kapıdaki kedilerle ilgilenmekte. Bir gün kedilere özenip ve acıdığı bir kediyi desteklemek amacıyla geri dönüşü zor bir dilek diliyor: Kedi olmak istiyor. Kediye dönüşüyor hatta babasına da kavuşuyor ama neye yarar ki? Babası onu kedi sanıyor. Bahçedeki bilge sarı kedi ile zamanda yolculuk yapmaya başlıyorlar. Bu arada sarı kedi romanımızın ana karakterlerinden. Eskiden yaşadığı, rahmetli insanı Profesör Zaman’dan o kadar çok şey öğrenmiş ki bütün gün köşesinde çevreyi gözlemleyerek sessizce oturuyor. Hem Barış’a yardım etmek hem de eski insanına ulaşmak için bir paralel evrenden diğerine savrulmakta da çok başarılı. Mistik’in felsefi bakışı da kitabın ilgi çekici bölümlerini oluşturuyor. İnsanların çok aceleci olup yaşamın tadını çıkaramadıklarını, etraflarına dikkat etmeden her gün aynı şeyleri yaparak ömürlerini tükettiğini ancak kedilerin belleklerinin zayıf olduğu için her yeni güne eskiyi unutarak başladıklarını söylerken sıradan bir çocuk romanıyla karşı karşıya olmadığınızı anlıyorsunuz.
Kedileri zaten seven ben, bu kitaptan sonra onlarla ilgili yepyeni şeyler de öğrenerek ve büyük bir mutlulukla kalkıp
KALBİNDE HİKAYE OLANIN GÖNLÜNDE KÖTÜLÜK OLMAZ
Harika bir kitapla tanıştım. Bir Türkçe öğretmeni olarak beni bu kadar yakalayan, birçok bölümde neredeyse bizim hayatımız dedirten bir kitapla… Çocuk yazınımızda artık deneyimli bir yazar olarak kabul edebileceğimiz Ömer Açık’ın “Günışığı Kitaplığı”ndan yayımlanan son kitabı “Hikâyenin Kalbi” kitap seçimlerimizi ve okuma eğilimlerimizi tartışmaya açan, her karakteriyle örtük iletiler vermeyi ustalıkla başaran bir yapıt.
Yaklaşık üç yıl önce kırk üç yıllık hayat arkadaşını kaybeden anneannesi, mahalledeki “Çocukluğunu Yaşayamamış Yetişkinler Derneği”ne üye olan ana karakterimiz İlginç, kendi sınıfında “Kitap Sevmeyenler Derneği”ni kurmak ister çünkü yılların Türkçe öğretmeni Yeter Hanım’ın yıllardır güncellenmeyen ve öğrencileri okumaktan soğutan kitap listelerinden tüm sınıf bıkmıştır ama bunu yapmaya gerek kalmaz çünkü Yeter Hanım’ın da eski öğrencisi olan Bahar Öğretmen Türkçe derslerine girmeye başlar. Olaylar bundan sonra ana karakterimizin adı gibi ilginçleşmeye başlar.
Eski-yeni tartışmasına okuma üzerinden değinilen yapıtta Bahar Öğretmen güncel ve yeni nesil öğrencilere seslenen, nitelikli kitaplarla öğrencilerini yakalarken Yeter Öğretmen kalıplaşmış değer yargılarından bir türlü kurtulamayan -hatta kurtulmayı aklına bile getirmeyen- tarzıyla öğrencileri okumaktan bezdiren bir eğitimci olarak karşımıza çıkıyor. Ülkemizde ne yazık ki Türkçe ve edebiyat öğretmenleri öğrencilerine önerecekleri kitapları seçerken zaten gerekli yazınsal ölçütlere dikkat etmek zorundayken bir de çocuk yazınından, eğitimden zerre kadar anlamayan bazı velilerin tepkilerini de tahmin etmek durumunda kalıyorlar. Kendi adıma çok mutluyum çünkü böyle bir durumla hiç karşılaşmadım ancak birçok öğretmenimizin bunları sürekli yaşadığını yakından biliyorum. İşte Açık hem gülümseten hem
SİZİN SEVDİKLERİNİZLE ARANIZDA KAÇ KİŞİ VAR?
Yine çok sürükleyici bir kitap, yine Hanzade Servi’den. Çocuk ve gençlik yazınımızın sevilen kalemi Hanzade Servi’nin, “Tudem Yayınevi”nden yayımlanan son kitabı “Babamla Aramdaki 6 Kişi”den söz ediyorum. Servi’nin okuduğum bir kitabı yok ki insanı merakta bırakmasın, sürükleyip götürmesin. Servi, son kitabında küçük bir dünya deneyi olarak tanımlanabilecek ”Ayrımın Altı Derecesi” teoremi ekseninde, kayıp bir pilotun peşinde gizemli bir uçak kazasının izini sürüyor.
Çakıl’ın zengin bir ailenin özel pilotluğunu yapan babası Barlas Irmak’ın kullandığı uçak düşer ve kendisi esrarengiz bir biçimde kaybolur. Barlas’ın ölüp ölmediği de bilinmemektedir. Babası arkadaş grubunda da çok sevilen ve Çakıl’ın bile tüm arkadaşlarına yardımcı olmuş, çok iyi kalpli biridir ancak işi yüzünden ailesine yeteri kadar zaman ayıramamaktadır. Çakıl, babasının öldüğüne inanmak istememektedir ve öğrendiği yepyeni bir teori sayesinde ona kavuşacağını düşünmektedir. Tabii bunun için öncelikle kendisini babasına götürecek doğru altı kişiye ulaşması gerekmektedir. Çakıl bu uğurda öyle bir maceraya atılır ki bu süreçte, arkadaşları hatta arkadaşlarının aileleri bile farklı konularda aydınlanma yaşayacaklardır. Kitabı okurken bazı konular ilgisiz görünse de ben artık biliyorum ki Servi, birçok yapıtında olduğu gibi birbiriyle ilgisiz görünen olayları birbirine bağlamakta her kitabında daha da ustalaşıyor.
Yapıtta başta dostluk olmak üzere aile ilişkileri, dayanışma, paylaşım, sorun çözme gibi çok önemli kavramlar etkileyici yaşantılarla anlatılıyor. İkiz kardeşlerin birbirlerini kabullenip barışmaları, virüs takıntılı annenin takıntılarından kurtulurken yaşadıkları, doğal yaşamı saplantı haline getirenlerin kendilerine ve ailelerine yaşattıkları, gençlerin kendi yolunu kendilerinin bulması