Mükemmelliğin en kötü tarafı ona hiçbir zaman ulaşılamayacağının bilinmemesiydi. Bu bilinmezliği yüzünden mükemmellik, insanları ona erişmeleri yolunda özendirmeye devam ediyordu. Yalnızca bu bilgiye erişmiş olanlar zamanlarını, ulaşamayacakları bir hedef için harcamaktan kurtulabilirdi.
“Siz bu resimlerin böyle lal göründüklerine bakmayın. Yamacına gelinmiş uçurumlara atılan çığlık aslında her biri. Ve tebrik ederim! Yankısına kadar duydunuz siz o çığlıkları...”
Aşk ve özgürlük ölümüne bir zıtlık içindeydi. Yolları asla kesişmezdi. Aşkın olduğu yerde özgürlük yok olur, bağımlılık başlardı. Bağımlılığın olduğu yerde ise özgürlükten asla bahsedilemezdi.