Tam bir bilinçle deliliğin ana yolu üstünde yürüyordum, tastamam benim gerçekliğimin yoluydu bu, apaydınlık uzanıyordu önümde, tüm imgelerimle, canlı, aynaya yansıyan, benimle birlikte ilerleyen.
Şimdi, boşlukta, ürkmüş bir sessizlik; anlamdan ve biçimden yoksun, durgunluk içinde suskun, ruhun erişemeyeceği tüm nesnelerle ağırlaşmış bir sessizlik.