Kendi kendime şunu sordum: Peki senin bu evdeki yerin nedir eninde sonunda? Gerçi arkadaşların sana saygı duyuyor! Çoğu zaman sevinç veriyorsun onlara ve yine de - buradan ayrılsan, çevrelerinden çıkıp gitsen? Seni yitirdikleri için yazgılarında bir boşluk duyarlar mı acaba?
Sabahları uyanıp parıldayan güneşi gördüğümde, 'Al işte, yine cenneti andıran bir gün ve yine insanlar bunu mahvedecekler' diye düşünmekten kendimi alıkoyamıyorum.