Ata b. Ebî Rebah'tan: Resûlullah'ın (a.s) ashabından bir zat şöyle demiştir: Bir gün Resûlullah (a.s),Benişeybe'nin Kabe'ye girdikleri kapıdan girip yanımıza geldi ve bize şöyle buyurdu:"Gülüyorsunuz?Yoksa sizi gülerken mi görüyorum? Gülüyor musunuz?"Sonra dönüp gitti,biz ise başımızda adeta bir akbaba varmış gibi duruyorduk.Öyle ki o Haceru'l Esved'in yanına varınca durdu.Sonra arkasına bakmadan gerisin geri yanımıza döndü ve bize şöyle buyurdu:"Ben gidiyordum ki Haceru'l Esved'in yanındayken bana Cebrail geldi geldi ve şöyle buyurdu:' Ey Muhammed! Şüphesiz ki Allah şöyle buyurmaktadır:
"Neden kullarımı rahmetimden yana ümitsizliğe düşürüyorsun?Kullarıma benim,çok bağışlayıcı ve pek esirgeyici olduğumu haber ver.Azabımın da elem verici bir azap olduğunu onlara bildir."
Hicr suresi 49-50.Tefsiru't Taberi 19427. Ebu Nuaym,Ma'rifetu's Sahabe 6751.