İnsan olarak doğmak başka bir şeydir; insan olmak ve insan kalmak daha başka bir şeydir, çaba gerektirir. Hayat boyu sürecek bir eğitim gerektirir. Belki de hayat bir eğitimdir!
Düşünme işini, aklımın derinliklerindeki sessiz kelimelerle yaptığımı ilk kez o gün bu kadar iyi fark ettim. Peki ama şimdikinden çok daha fazla kelime ve kavram biliyor olsaydım, bazı şeyleri gerçekten de daha iyi ve daha farklı mı düşünürdüm?
Yeryüzünde bir çiçek yaratmak için, gökyüzünde bir yıldız yaratmak gerek Çaylak! İşte yıldızlar ve çiçekler arasında görmemiz gereken bağ bu!
Çiçekleri kim yaratıyorsa, yıldızları da o yaratıyor! Çünkü bir çiçek yaratabilmek için bir yıldız yaratabilecek kudrete sahip olmak gerekir. Ve çiçekler için kime şükran duymamız gerekiyorsa, geceleri üzerimiz katran karası bir örtü ile değil de, inci taneleri gibi yıldızlarla işlenmiş, koyu siyah kadifeden bir battaniye ile sessizce örtüldüğü için de, yine O'na, sadece O'na şükran duymalıyız...
Kimse senin aklından geçirdiğin şeyleri, senin aklından geçirdiğin gibi geçiremez.
Kimse senin kalbin gibi sevemez.
Kimse senin hayal ettiğin gibi hayal edemez.
Sen bu kâinatta, "sen" olarak değerlisin Çaylak! Ve sen olarak bir başkasının asla dolduramayacağı bir yerin var!
Senden başka biri olman beklenseydi, başka biri olarak yaratılırdın!
Eğer başka biri olmak istiyorsan, çok özel ve başka biri...
O zaman kendin ol!