“Sanki çok küçükken bir yıldızım vardı, gökyüzüne her baktığımda onu görürdüm ve o benim umudumdu ama zamanla yıldızım sönmeye, gökyüzünden silinmeye başlamıştı; sonra bu adam gökyüzüne elini uzatıp yıldızıma dokunmuş, yıldızım tekrar yanmaya, gökyüzünde parlamaya başlamıştı.”
“Bazı duygular kalbin içinde şekillenirdi. Karanlığın saltanat sürebilmesi için geceye,güneşin kendini gösterebilmesi için gündüze ihtiyacı vardı. İkisi de aynı gökyüzünde yürüyen ama birbirlerine hiç rastlamayan iki farklı şeydi. Bazı kelimeler aynı olsa bile açtıkları kapılar farklıydı.”