Mut
Mut, benim gibi şiir kitapları ile içli dışlı olmayan birini bile sarıp sarmaladı. Şiirlerdeki dil akıcı ve sadeydi. Gece elime aldığım eseri kısa bir sürede bitiriverdim. Yazarımızın özellikle babasa ve ablasına yönelik yazdığı satırlar okurken duygulanmama sebep oldu. Yaşam yolculuğunda bazen sevdiklerimiz bedenen bizim yanımızda olamaz ancak ben inanıyorum ki biz onları anmaya devam ettikçe ruhları ellerini üzerlerimizden hiç çekmez. Zeynep Hanım’ın da anmaya devam eden biri olması şiirler ile başka bir bağ kurmamı sağladı. Aşk, Geçecek, Babam, Mut ve Isıtsın Güneş kitabın içerisinde en beğendiğim şiirler oldu. Bunun yanı sıra Didem Madak Anısına isimli şiirinde de satırlara Didem Hanım’ın eserlerini serpiştirmesi benim için takdire şayan bir hareketti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geçmişe Yolculuk
Kitabın ilk sayfası sizi Stefan Zweig’in ‘’her şey eskisi gibi, yalnızca biz öyle değiliz’’ sözü ile karşılıyor. İçerisinde kitaba adını veren Geçmişe Yolculuk ile Ormanın Üzerindeki Yıldız isimli iki hikaye barındırıyor. İki öyküde aşk üzerine olmasına rağmen ben de Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu’nda olan o etkiyi bırakmadı. Bunun sebebi ilk öyküde oluşan yasak aşk beni rahatsız etti. İkinci öyküde ise platonik aşk yoğunluğu açısından Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu eserine benzemesine rağmen oradaki süreç ile buradaki süreç ve sonuç beni kendisine çok çekemedi. Öte yandan klasik bir Stefan Zweig eseriydi. Kısa ve öz, okurken sıkılmadan akıp giden.