E.

E.
@efearda_un
Bırakın şimdi, unuttum, sevmiyorum laflarını. Uzaktan gelen birini ona benzetip, yüreğiniz ağzınıza gelmedi mi?
Reklam
Beraber olmayı beceremedik, Büyümeyi beceremedik, Ayrılmayı beceremedik, Hele vedaları hiç beceremedik Bir şekilde uzaklaştık birbirimizden İki yabancı oluverdik. Biz en güzel Tanışmamış gibi yapabilmeyi Becerebildik.
Bunca yıkılmış dağlar üstüne Kalbimin kanını buharlaştırdı gözlerin Oysa kaç güvercin havalanmıştı içimden Konarak pervazlarına gülüşlerinin Kaç mermi sıyırmıştı ruhumu Acımasız yürüyüşlerinin mevzilerinde dayanmıştım Ağlamıştım saatlerce parçalanan düşlerime ta ki sevgilim Kızaran bir gök bulutu ölümü Bir yıldırımla düşürdüğün ana değin Kalbimin haritasına Artık ilgilenmiyorum seninle Demiştin barut kokan kelimelerle Demiştin de hayat ölü bir bıldırcın gibi Tutuşup yanmıştı yanan bir tahta içinde Tarla küllerle dolu, ortasında yumurta Çatladıkça yeniden doğuruyor kanımdan Fışkıran harflerle kalbim olan cümleyi: Ben ancak bir tarih kitabı kadar ilgileniyorum seninle...
Bazen bir demet gül alırım elime Bazen ıhlamur çiçeği Her şeyin doğrusu ve gerçeği Kokladığım sensin. Cebimde mektubun olmayabilir Ne çıkar fotoğrafın yoksa masamda Öğrenmek istersen eğer Gel, sevda iklimime gir Açılmamış gönül kasamda. Sakladığım sensin.
Bir ışık var aydınlatır bizi Orada Ta ortada Şehrin orta yerinde Güneş desem değil Ay desem değil Gözlerindir yanan Elektrik direklerinde
Reklam