Ben seni düşündüğüm her yeri sevmişim.
Seni düşünürken yattığım yatağı
yürüdüğüm yolu,
oturduğum koltuğu.
Farkettim ki, ben hayatı seninle sevmişim.
Bu şehri, bu sokakları, dinlediğim şarkıları.
Seni düşünmek nefes almak gibi,
yemek yemek gibi bir şey olmuş artık.
Ben seni düşünmeyi sevmişim.
O yüzden gelme artık sen, olma yanımda da.
Yanımda oluşunu değil, aklımda oluşunu sevmişim.
Elin elime değmezken tenime dokunuşunu sevmişim.
Şimdi artık gelme sen,
Gelirsen, gideceksin..