Öncelikle yazarın ellerine sağlık muhteşem bir eser olmuş. Normal aralıkta olmanın nasıl muazzam bir durum olduğunu bir kez daha düşündürdü kitap bana. Belki özel eğitimci olmam özel gereksinimli bireylerle uzun zamandır zaman geçiriyo olmam kitabı içselleştirmeme sebep oldu bilemiyorum ;ama okurken de bitirdiğimde de vay be dedim. Hayatta belli bir denge olduğunu bazı beceriler öne cıktığında bazı becerilerin geri kaldığını çok güzel anlatmış yazar. Mükemmel olmak çokta mümkün değil , mükemmeli zorlamakta hayatı zorlaştırmaktan hayatın keyfine varamamaktan başka bişeye yaramıyo,Karşımızdaki kişilerde mükemmeli aramak yerine olanı olduğu gibi kabul edip yapabildiği iyi şeylere odaklanmak hepimize iyi gelir. Kitabın özetini yapmayı düşündüm ama spoiler vermekten çekindiğim için yapmamaya karar verdim. Kitabın sonunda hissettiğim vefa muhteşemdi , gerçek dostlar asla unutulmaz.Son cümlem ,kitabı bitirdiğinizde kapak sayfasına geri dönüp kitabın ismini bir kez daha okuyun belki sizde benim gibi minik bir aydınlanma yaşarsınız.Sonuç olarak kitabı okumaktan ben çok keyif aldım umarım okuyan herkes aynı keyfin tadına varır.İyi okumalar…