Bütün mektupları unut Frida. Bazı gerçekler vardır, bıçağın ucu kadar sıcak. Gitmek istediğimiz yerler vardır, gömülmek istediğimiz şarkılar. Oysa dürüst bir hayat için yaşlanıyor herkes. Ve anılar, adresi silinmiş evlerde saklanıyor. Belki unutmayı beceremiyoruz Frida, aklımızda hep eski sözlerin yükü. Neye dokunsak, orası çamurlu gece. Nereye baksak, oradan bir rüzgâr geliyor yüzümüze. Çürümek de böyle bir şey Frida. Eşyalar yalnızlaşır, kapanır kapılar ve tavan batar tenimize. Cıvıl cıvıl günlerin rüyası giriyor uykumuza. Saçlarınla konuşuyoruz, biraz gül kokuyor. Ama daha çok kül.
Bi otogarda bin kez baktım ayak bastığın betonlara.Yerleri okşadım.Ana avrat sövdüğüm şehrin kapısında yattım.insanları izledim,renkli gözlü kadınları.Yaşıtın oğlanları.Belki bi yerde bi zaman avcun değmiştir diye saçlarına kirli çocukları.Dedim seninle bu Allahsız kitapsız betondan kentte nefes alamamak da lütuftur.Dedim Sevde,sen sus gülüm.Sen sus ki inansın sana.Sen yut ki feda olacaksa da dik olsun başın.Kim ölmüş yalandan.Bak, omurgama saplanan gerçeğe bak.Bak.Yeter bi kez bak.Bak bana.Buradayım ben.Sesin yükselince kapı arkasına saklanalım.Yüzün gülünce donup kalalım.Kesilen parmağındaki kanım ben.Akanım.Sana bi kez dokunamayan,sana bi kez bakamayan,bunları zaten istemeyen ki hakkı da olmayan ama her defasında sana koşanım.Ben senin yüzünden kendime savaşım.Etimden sıyrılanım artık ne olur bana bak.Benim döküldüğüm şu kaldırıma bak.Neden.Neden ben buyum,neden ben ne olursam olayım hiçten bir adım öteye yok yolum.
Yıllar geçecek İsmail abi,ben hep onda kalacağım ama o hiç bana gelmeyecek.Gelir deme abi.Tanırım ben onu,bir daha uğramaz bile sokağıma. Gelmeyecek abi.Bu gerçek bana doğum günümde iki paket sigara yaktırdı. Gelmeyecek abi.Bu gerçek beni iki yıl önce sokak ortasında ağlattı.Abi gelmeyecek diyorum bakma bana öyle.Sen öyle bakınca belki diyorum hani.O belki'ler beni on yedimde on yedi yerimden vurdu İsmail abi.Bakma bana öyle abi.Bakma.