Büyük şairler , özellikle de çok büyük şairler dünyanın en şiirsellikten uzak yaratıklarıdır .
Kötü şairler ise büyüleyicidir.Kafiyeleri bozuldukça kendileri güzelleşirler. İkinci sınıf bir sone kitabı yayımlamak bile insana karşı konulmaz bir cazibe katar. Yazmayı beceremediği için şiiri yaşamaktadır. İyi şairlerse gerçek hayatta yaşamaya cesaret edemedikleri şeyleri şiire dökerler.