Hilmi Işık (@eklaton) 1000Kitap'ta - 1000Kitap

Elli yıl uyudun, dünya yürüdü, Kapılar kapandı, yollar çürüdü. Genç kaldı yüzünde eski bir bahar, İçinde kocaman bir mezar büyüdü. ------------------------------------------------------------------------ Uzun uykuya düştü bir beden, Yıllar geçti üstünden, sessiz ve derinden. Dün kalan herkes uzak bir iz oldu, Bir ömür eksildi kapalı gözlerden. Yüzünde baharlar solmadan kaldı, Kalbinde kışların ağırlığı vardı. Genç duran aynada yaşlı bir sızı, Zamanın unuttuğu bir yolcu vardı. Bir ses bekledi, sönmeden, yılmadan, Hatıra taşıdı karanlık yollardan. “Gitmedim,” der gibi sustu geceler, Sevda saklandı silinen kayıttan. Uyandı sonunda başka bir çağda, Eski ev yok artık, eski ses dağda. Dünya değişmişti, savaş kapıda, İnsan tek başına kaldı sabahta. Ne geçmiş tam bitti ne gelecek yakın, Her hatıra oldu içte bir yangın. Beden genç kalsa da ruh bilir bunu: En ağır uyanış, geç kalmışlığın.

Şiir

Geri İleri