Doğuş Ertuğrul
@elPlan
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
James Joyce'un okuduğum ilk kitabı. İçerisinde kısa kısa aforizmaları mevcut, yazarın Dublinliler, Ulysses, Finnegan Uyanması, Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve diğer kitaplarındaki alıntılardan derlenmiş bir kitap. Dolayısıyla başlangıç kitabı olmaya aday diyebilirim. Kitap "aforizmalar" kitabı olarak geçiyor ancak, aforizmalardan ziyade, kitabın çoğunluğu yazarın bölük pörçük, çoğu altında bir anlam barındırmayan ya da derin felsefi bir şey söyleme güdüsüyle yazılıp aslına pek de bir şey söylemeyen kısa yazılarla dolu. Kitap içerisinde çoğu yazılan metinler saçma gelirken bir kısmı hoşuma gitti.
Saçma gelenleri şu şekilde sıralayabilirim:
-Boğazım gıcıklandı! Mezarlıkta üşümüşüm. Kapısı açıktı da!
-Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.
-Sevgi sevgiyi sevmeyi ister.
-Ölüleri gömün. Diyelim ki Robinson Crusoe gerçekti. Bu durumda Cuma onu gömdü. Bakacak olursan her Cuma bir perşembeyi gömer.
-Ceset çürümüş ettir. Peki bu durumda peynir nedir? Sütün cesedi.
Hoşuma gidenleri şu şekilde sıralayabilirim:
-Zamanı geri getiremezsin; tıpkı suyu elinde tutamayacak olman gibi.
-İnsanın ana yurdundaki ekonomik ve entelektüel koşullar gelişimine engel olabilir.
-Toplum, insanları sarmalayan tuhaf koşulları ve durumları içeren değişmez kanunlar vücut bulan bir olgudur.
-Her yaşam, sayısız günde gizlidir. Gün üstüne gün geçer. Kendi içimden geçip giderken hırsızlarla, hayaletlerle, devlerle, yaşlı adamlarla, genç olanlarla, evli kadınlar ve dullarla, aşka düşmüş kardeşlerimizle karşılaşır; ancak bu karşılaşmaların her birinde kendimizle tanışırız.
