"-kanın üzerine yemin etmen gerek."
"Bu bir şaka mı?"
"Avucunu keser ve toprağa birkaç damla kan damlatırsın. Betona ya da halıya değil, toprağa. Sonra, cennette kendi kanını dökmekten korkmadığını söyleyerek yemin edersin. Topraktan gelmişsindir ve toprağa döneceksindir..."
Neden herkes bir erkek arkadaşa ihtiyacım olduğunu düşünüyordu ki? Benim yeni bir erkek arkadaşa ihtiyacım yoktu. Erkek arkadaşlardan bana bir ömür boyu yetecek kadar bıkmıştım. Erkek arkadaş dediğin paramparça bir kalbe neden olmaktan başka işe yaramazdı.
Huzura kavuşması için babamın ruhunu bırakmak mı? Gerçeği öğrenmeden ben nasıl huzur bulacaktım? Vee anlamıyordu. Babası açıklanamaz bir şekilde kendisinden vahşice koparılıp alınan o değildi. Onun ailesi parçalanmamıştı. Hâlâ her şeyi vardı.
Bendeyse umuttan başka bir şey kalmamıştı.