"...Gerçekten de herkes, herkese karşı, herkes için suçludur. Yalniz insanlar bunu bilmiyorlar, eğer bilselerdi şimdi dünya cennet olurdu. "
Dostoyevski/ Karamazov Kardeşler
İnsanlar daha fazla eğitim aldıkları halde daha az akıl yürütüyor, daha az muhakeme ediyor ve daha az fikir üretiyor. En iyi olasılıkla zekaları gelişti ama akıl yürütme kapasiteleri giderek zayıfladı. Düşünce, gideren duygudan ayrıldı, insanların tüm insanlığın üzerinde dolaşan atom bombası savaşı tehdidini hoşgörüyle karşıladığı gerçeği çağdaş insanın akıl sağlığının sorgulanması gereken bir noktaya geldiğini gösterir.
Sonuçta ortalama bir insan kendini güvensiz, yalnız, bunalımlı hisseder ve bolluk içinde mutsuzluk çeker. Eğer sistem ona hayatta değerli olan her şeyi giderek daha çok kaybettiğini unutmasını sağlayan, televizyondan sakinkestiricilere kadwr uzanan Sayısız kaçış yollari sunmasaydi hayatın anlamsızlığına dayanamazdi.