Elif ERGİN
@elfergin18
My war with myself
-yay-
Şu anda okuduğu kitap
Ruhum acıyor dedi kadın...
Çok değerli bir öğretmenimin hediyesiyle almış olduğum bu kitap hakikaten incelemeye değer diye düşündüm:)
Adanalı olan yazarın bulunduğum coğrafyadaki kültürüne de yakından tanıklık ederek yazmış olduğu "Bir ağacın bütün kuşları" asırlardır süregelen Doğu zihniyetini olumlu-olumsuz yönleriyle ifade ederek topluma ışık tutacak nitelikte.İçeriği kadar dikkatimi çeken diğer kısım ise biçimi oldu. Yazım ve noktalama biçimlerine bu kadar özenen bir kitaba uzun yıllardır rastlamamıştım.Bu nedenle her yönüyle değerlendirilmesi gereken bir kitaptı. Bölümler ve kısa öyküler olarak ilerleyen kitabın akıcı üslubu; bilhassa bir devrin değişmeyen,bir yerlerde hâlâ varlığını idame ettiren "töre"adı altındaki abesle iştigal durumların yanlış sapmalarını,absürtlüğünü okurlara bütün içtenliğiyle yansıtmakta.Cehalet ve bilinçsizlikle büyüyen nesillerden oluşan ebeveynler, onların baskısıyla büyüye(me)n çocukluğu yitik çocuklar...
Ruhumun acısından, canımın acısını hissetmiyorum diyen kadınlar...
Ancak eşi öldükten sonra sevgisini hiç dile getirmediğine pişman olup bir çiçek dahi almadığını fark eden adamlar...
Yazarın eşsiz bir kültürü olan Doğu toplumunu süregelen eksiklikleriyle bu kadar iyi anlatması ancak kitaptaki birtakım yaşanmışlıklara ya tanıklık ederek ya da birebir başrol oynamasından ileri geliyor kanımca.Zira "Yaşadıklarından değil yaşayamadıklarından ağırlaşıyor insan."diyerek devam ediyor ilk sayfalarına yazar.Hepimizin içindeki ağırlıklara işaret edermişcesine..
"Çünkü söyleyemediklerimden sustuklarımdan ağırlaştığımı hissediyorum.." diyor.İçimizdeki kırıkları acıtmasına rağmen inadına yaşattığımızı farkındaymışcasına...
Okunmalı,okutulmalı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gidemiyorum da gelemiyorum da
Ölemiyorum da yaşayamıyorum da
Bir Araf hali
Zamanla insanın ruhu da inceliyordu demek.
İçinde kibir olan bir bakış,bir kelime bile onu yerle bir etmeye yeterdi; öyle incelmişti..
Ruhum acıyor iliklerime kadar...
-Hiç canın acımıyor mu, nasıl öyle susuyorsun?
-Ruhumun acısından canımın acısını duymuyorum.
Çünkü söyleyemediklerimden,sustuklarımdan ağırlaştığımı hissediyorum