"Senden daha azını beklemezdim deli su vârisim." Sonra yavaş yavaş yaklaştı, hafif ve nazikçe dudaklarını saçlarımın üzerine bastırdı. "Sen onlardan üstünsün," dedi. "Daha azı gibi davranamazsın."
Yavaşça gülümseyip saçlarımı kulaklarımın arkasına sıkıştırdı. Ellerini yüzümün iki yanına koyup üzerime doğru eğildi. "Çünkü benim güzel vârisim, doğa denge ister, denge bozulduğu zaman onun üzerinde yaşayan canlılar da sallanır."
"İstersen bir gün seni de bir bulutun üstüne çıkarabilirim." Gözlerim derin bakışlarına kaydığında ne diyeceğimi bilemedim. Bu düşünce beni etkilemişti. Kahretsin, ava giderken avlanıyordum resmen!
İstemeden ve farkında olmadan kıkırdadım. "Başıma senin yüzünden gelmeyen şey kalmadı," diye itiraf ettim. "Senden nefret etmem gerekiyor ama burada durmuş seninle birlikte gülüyorum."