Desem ki gözlerin düşmüş sokağın sessizliğine,
Bir lamba yanıyor kalbimde sen geçtikçe…
Nisan akşamı işte, rüzgâr tenime sen gibi,
Ve ben, susarak seviyorum seni şiir gibi.
“İnsanlar, birbirlerinden uzun mesafelere ayrılmış yıldızlar gibi, kendi hususî boşlukları içinde dönen, hepsi yalnız, hepsi mahrem ve başkalarına kapalı birer dünyadır. Bir yıldız sönünce ondan uzaktakiler bir şey duymaz.”