Elif Arslan
@elifarslan3
7 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Sebepli bir korku
Duyur sesini bileyim. Duy sesimi bilineyim. Ama bir boşluğun bilinmezliğinde yitirme beni.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gül kırığı
Elif karanlıkta oturuyordu. Bir Be bulsa, açılacaktı yolu. Ama sırdı Be. Elif sırrın varlığını bile bilmiyordu. Sır ortaya çıkınca Elif soracaktı, neye geldin? Seni açıklamak için, diyecekti Be.
Ne ahitler bozdu da yüzünü dışarıya döndü, ilk adımını attı. Manasını bildiği ile karşılaşmanın zamanıydı.
O kadar çok sevdi ki Elif Be’yi. Kıyamete değin hiçbir kadının hiçbir erkeği böyle sevemeyeceğinden emindi.
Her aşk bir hatırlama. Onun unuttuklarını ben hatırlıyorum benim unuttuklarımı o. Hatırlaşıyoruz.