Çok acı! Karşınızda duran, sizi görüp size bakan, sizinle konuşan, sizi cevaplayan, fakat sizi tanımayan birini dünyanın yegane varlığı olarak tutkulu bir şekilde, bütün kalbinizde sevmek!
Kim bilir ölüm ruhumuzu ne hale getiriyor? Onu ne şekle sokuyor? Ondan aldığı ya da ona verdiği nedir? Onu nereye yerleştiriyor? Dünyaya bakması ve de ağlaması için arada sırada ona canlı gözler veriyor mu?