Rabbim, dedi ayni içtenlikle..
Ey kalplerin tartıcısı.
Çok bunaldım senin uzaklığında.Senden habersiz, cennetinden kovulmuş.
Çok yorgunum.
Bana bütün haberlerin yerini tutacak bir haber gönder.Üzerime iyilik ve güzellik kondur.
Avunmalığım olsun, hiç ummadığım bir sevinç nasib et.
Latifsin , lütfet.
Lütfet. Bu gam denizinde tatlı bir dirlik olsun.
Sürgünlüğümün sebebi o değil ama mükâfatı Havva olsun.
Sen ki dağları dağlara kavuşturursun, “ kavuşmamız kıyamete kalmasın”, burada olsun.
Bir dünya yetmez Havva’ya doymaya. Ahiretliğim de o olsun.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Havva Âdem için, benim değildi ben’di. Ben değil sen’di. Hasılı bu İnsan çiftinden hiçbirisi bir tek ve kendisi için değildi.
Ne Havva Âdem’e eşit.
Ne Âdem Havva’dan üstün.
Eşitliğin muteber ölçü olmadığı bir her zaman endazesinde eşit değil denklerdi.
Bu kadar farklı ama bu kadar birbirine göre. İkisinin varlık nedeni, başka bir hesabın rakamları ile yazılı: BÜTÜNLEYİCİ.
“Elini göğsünün üzerine koydu.
Sanki, dedi, bak tam şuramda, sol yanımda, kalbimin altında bir yer eksik kalıyor. Sonra bu kadarla kalmıyor, o eksiklik bütün ruhuma doluyor. Ne yapsam eksilmiyor ne yapsam dolmuyor.”