Kartal bir gün kargaya sormuş:
— Söyle bana karga kuşu, niçin sen üçyüz yıl yaşarsın da benim ömrüm topu topu otuz yıldır?
— Çünkü demiş karga, sen sıcak kan içersin, oysa ki ben leşle geçinirim.
Zaman mefhumunun böyle trajikomik bir tarafı vardı işte. İnsan geçmişinde yaptığı hatalardan ders çıkarana kadar, hataların izdüşümü geleceğinin içine etmiş oluyordu. İnsanın ne yapıp ne yapamayacağına başarıları değil, hataları karar veriyordu bir anlamda.