Ah bu! Hayat saati az önce durdu. Artık dünyada değilim. - Tanrıbilim ciddi, cehennemse kesinlikle aşağıda - ve cennet yukarıda.- Coşku kâbus, bir alev yuvası içinde uyku.
Kırık aynanın yansımasından dokunuyor bir katilin uzattığı parmak uçları koyu kahverengi saçlarıma. Tabuttan piyanonun kanlı tuşlarına kaburgalarım dağılıyor. Bakire bir ölümlünün boğazını okşuyor en karanlık yemin. Benden eksilen parçalarımla vâr olan bir yer tanıyorum; demirden bir duvarın ardına hapsettiğim ve insanlardan ölümüm pahasına sakladığım benliğimi izliyorum.
İhtimalsiz. Sonsuz. Ulaşılmaz.
Onu geri alamayacağım kadar ihtimalsiz, ona ulaşamayacağım kadar sonsuz, beni tanımayacak kadar ulaşılmaz. Ateş buzu eritirdi ama buz ateşi yakamazdı; o eksik parçalarım beni küle çevirirken ben onlara dokunduğumda daha çok yanıyordum.