eliff
@elifkby
746 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kendimle savaşım!1000Kitap
Memnun oldum 
Vüs'at O. Bener ...
Öncelikle ilk incelememi yapıyorum. Kusurlarım olursa affınıza sığınınıyorum.
Şöyle başlayacak olursam bu kitap hakkında düşüncelerimi paylaşmak beni bu kitaba karşı sorumlu tutuyor. Öncelikle yazar ile ilgili birkaç noktaya değinmek istiyorum.
Vüs'at O. Bener... Çok çok memnun oldum, geç kaldım bu buluşma için hatta. Daha önce karşılaşmalıydık. Dilin akıcılığı, zeka dolu kelime oyunları, gündelik yaşama dair kurgusu ( kurgu mu bilemedim öyle gerçek ki her şey) insanı etkisi altına alıyor. Okumaya devam edeceğim bir yazar, hayatıma hoşgeldin, aslında ben senin edebi dünyanı hoşbuldum...
Ve gelelim kitabımıza;
Kitap iki farklı oyundan oluşuyor ve çokça perdeden. Kitaptan aldığım bilgiye göre iki oyunu yazma arasında 17 yıl var. Yıllar yani... Doğal olarak bu yıllar süresince insanın kendi de değişebilir, düşünceleri değişebilir, hayata bakış açısı değişebilir. Benim gördüğüm fark ise yazarın geçen 17 yıl boyunca daha alaycı bir üslup edindiğidir.
İlk oyunun adı "Ihlamur Ağacı". Burda bize 4 kişilik sıradan bir ailenin dramatik diyalogları eşlik ediyor. Kanımca hepimizin yaşadığı aile içi ilişkilerimizde olan uyum ya da uyumsuzluğu yazar burda bilinç düzeyine çıkarıyor. Aile ilişkilerimiz "gerçekte" ne kadar samimi? Güvenilir mi? Ya da gerçekten uyumlu muyuz? Yoksa takındığımız sahte bir uyum mu bu? Peki ya bilinç düzeyine çıkarılıp gerçekler düşünülünce ortaya bir dram çıkacak kadar acı bir halde mi aile ilişkilerimiz? Üstüne çokça düşünülür...
Gelelim ikinci oyunumuza... İtiraf etmeliyim ki bu oyun ilkinden çok daha iyiydi ya da benim için öyleydi. Tam da kendim ile, dünya ile çatışmada olduğum bu dönemde iyi ki rastlaşmışız. Oyunda A ve AA diye iki kişi var, aslında tek kişilik ama iki kişiyle oynanan bir oyun. Nasıl olur diyeceksiniz.
Vüs'at O. Bener ...
Öncelikle ilk incelememi yapıyorum. Kusurlarım olursa affınıza sığınınıyorum.
Şöyle başlayacak olursam bu kitap hakkında düşüncelerimi paylaşmak beni bu kitaba karşı sorumlu tutuyor. Öncelikle yazar ile ilgili birkaç noktaya değinmek istiyorum.
Vüs'at O. Bener... Çok çok memnun oldum, geç kaldım bu buluşma için hatta. Daha önce karşılaşmalıydık. Dilin akıcılığı, zeka dolu kelime oyunları, gündelik yaşama dair kurgusu ( kurgu mu bilemedim öyle gerçek ki her şey) insanı etkisi altına alıyor. Okumaya devam edeceğim bir yazar, hayatıma hoşgeldin, aslında ben senin edebi dünyanı hoşbuldum...
Ve gelelim kitabımıza;
Kitap iki farklı oyundan oluşuyor ve çokça perdeden. Kitaptan aldığım bilgiye göre iki oyunu yazma arasında 17 yıl var. Yıllar yani... Doğal olarak bu yıllar süresince insanın kendi de değişebilir, düşünceleri değişebilir, hayata bakış açısı değişebilir. Benim gördüğüm fark ise yazarın geçen 17 yıl boyunca daha alaycı bir üslup edindiğidir.
İlk oyunun adı "Ihlamur Ağacı". Burda bize 4 kişilik sıradan bir ailenin dramatik diyalogları eşlik ediyor. Kanımca hepimizin yaşadığı aile içi ilişkilerimizde olan uyum ya da uyumsuzluğu yazar burda bilinç düzeyine çıkarıyor. Aile ilişkilerimiz "gerçekte" ne kadar samimi? Güvenilir mi? Ya da gerçekten uyumlu muyuz? Yoksa takındığımız sahte bir uyum mu bu? Peki ya bilinç düzeyine çıkarılıp gerçekler düşünülünce ortaya bir dram çıkacak kadar acı bir halde mi aile ilişkilerimiz? Üstüne çokça düşünülür...
Gelelim ikinci oyunumuza... İtiraf etmeliyim ki bu oyun ilkinden çok daha iyiydi ya da benim için öyleydi. Tam da kendim ile, dünya ile çatışmada olduğum bu dönemde iyi ki rastlaşmışız. Oyunda A ve AA diye iki kişi var, aslında tek kişilik ama iki kişiyle oynanan bir oyun. Nasıl olur diyeceksiniz.