Daha da bireysel olmak gerektiğini anladım. Kendini sevmenin ve kendine iyi şeyler söylemenin ne kadar kişisel bir yolculuk olduğunu anladım. İnsan, kendiyle ilgili düşüncelerini değiştirdikçe hem bedeninde hem ruhunda hem de aynadaki duruşunda fark yaratabiliyor. Dışarıdan “güzelsin” demek yetmiyor; kişi bunu kendi içinde duymadıkça o sözün gerçek bir karşılığı olmuyor. Ve bu sadece güzellik için değil, başarıdan hayattaki tüm değerlere kadar her şey için geçerli. Bir insana en büyük kötülüğü kendi iş sesinin yaptını fark ettim..