“İş insan ruhunu anlamaya gelince şairlere doktorlardan daha fazla güveniyorum. Elbette şairler de bu konuda bir bok bilmiyor, ama en azından bazen el yordamıyla bir şeylerin özüne dair arayışlarını etkileyici ve dokunaklı bir dille ifade etmeyi başarıyorlar.”
Acıdan ve ölümden daha kötüsü vardır. Daha kötüsü, insanın kendine saygısını kaybetmesidir.
Bir şey vardır, öyle yaralar, yakar ve acı verir ki, belki ölüm bile bu ıstırabı dindiremez:
İnsanların kalplerinde fazla gerginlik, fazla öfke, fazla intikam hırsı var. Kalplerimize bakıyoruz ve orada ne buluyoruz? Zamanın en fazla hafiflettiği ama için için yanmaya devam eden öfke.