Elif Yıldız
@elifydz
Ah! Bir de insanlardan daha çok severim kedileri. Onların tatlı imparatorluklarında yaşadıktan sonra, insanların 'devlet' anlayışını kim sevebilirdi sahi?
45 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Bitmeyecek bir döngüdeyim, artık anladım
Özlem bitmiyor, ayrılık bitmiyor, bunlar kalıcı
Herkes kendine âşık artık, sevgi bile yanıldı
Aşk anlayışıysa, egoyla birbirine karıştı
Reklam
Karanlıktaydım ve ışıklar her yerde
Tam bir baş ağrısı, yardım nerede?
Bana sesleniyorlar, insanlar nerede?
Herkes gitmiş, karanlıktayım, sessizce
Bak, şimdi kim var yanında? Kimse.
Ağlıyorsun, öfkeleniyorsun, kime ne?
Herkes kendi derdiyle meşgulken
Senin derdinden başkasına ne?
Üzgünüm, gerçekler bazen acıdır
Acı zamanla geçmiyor, kalıcıdır
Sen sen ol, başkasına inanma
Başkaları yalandır, sakın aldanma
Uzun uzun düşündüm, sorun neydi
Ben miydim, sen miydin, yoksa onlar mı
Bilmiyorum problem yoksa eğer
Biz neden üzgün kaldık yıllardır
Herkes gülümsüyor, sözde mutlular
Mutluluk bu kadar basit mi? anlamıyorlar
Herkes mutsuz, herkes hapis bu hayatta
Cezaları da mutlu gözükmekti anlaşılan
Gün seyrederken kendini, bizi
Garip bir his doğuyor içimde
Mutlu ol yoksa ölürsün, diyor
Zayıf insanlar bu hayatta kalmamalı
Cadde ne çabuk çaldı rüyalarımı
Ben güneşten uzakta Yelda gecesiyim.
Yine sonbahar oldu ve rüzgar geldi
ve heves, gizemli bir bitki gibi kök saldı tenime.