Ah! Bir de insanlardan daha çok severim kedileri. Onların tatlı imparatorluklarında yaşadıktan sonra, insanların 'devlet' anlayışını kim sevebilirdi sahi?
Pek âlâ insanlık bir kumardı
Rakipleriyse pek iddialı!
İnsanoğluysa Tanrı'yı tuttu
Yanan bir melekse, bize güldü
Kendisi gibi olmamızı istiyordu besbelli
Dokunayım ki yansın diyordu
Belki iddianın konusu acıyı dağıtmaktı
Ateşini insanlara sıçrattı:
Yananlar zalim, kalanlar mazlum oldu!
"Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin,,
"Kalbin benim olsun çünkü mukadder
Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök ver
Yoktur öte alemde kurtulmaya bir yer
Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın,,