Elif Özen

Elif Özen
@eliifozenn
Okur
Haziran 2025 tarihinde katıldı
0Kitap1Takip edilen4Takipçi0İnceleme0Alıntı4İleti
Kitapları
Yorumlar

Elif Özen

@eliifozenn·
Gösterirken saat gecenin en durgun vakitlerini Akrep ve yelkovan bilir hissettigim acı verici aidiyetsizliği Sorgularım her bir sesinde yeni sancılı hisleri Bulmak isterdim yıllar geçse de kendi benliğimi Var olmak nedir ki sadece bir bilinen Doğar büyür ve yaşarsın hissetmeden Bana sorsalar adeta hiçlik, hissedilmeyen Hissetmedikten sonra yalnızca bir fenomen Hayat savurmaya başladığı an yitirirsin dengeni Sorgulamaya başlarsın her şeyin ismini cismini Anlayamazsın bazen neyin nesi Usulca çekersin dünyadan elini eteğini Hep bir eksiklik yaşarsın hayatı dar eden Birçok his alır aklını başından — tatmin etmeyen Yalnız susmak bilmeyen sesler, seni sürgün eden Bir hayattır arayıp bulamadan öylece sürüp giden Kapılıp gidersin koca bir arayış silsilesine Habersiz geçen yıllarla düşünürsün boyuna enine Yaşayıp gidersin sınırların ötesinde Bulmak dersin hayata ne aradığını bilmeden - Elif Özen
Reklam

Elif Özen

@eliifozenn·
Var Olan Ama Kaybolan Bir ağacın yaprağı değilim ki olayım ağaca ait; Herkes gibiyim fakat bir hiçim sanki. Hissettiğimi sandım fakat neye, bilmem sahi; Göremedim dahasını, tek bir duygu dahi. Ne ağaç, ne bir yaprak, ne de bir dal... Eylemlerimi aidiyetsizlikten say. İsterdim her daim hissetmek var, Sevemedim bu laneti, kalakaldım lal. Geri dönüşü kalmadı, artık çok doğal. Tek istediğim: ait ya da yok olmak. Kolay değil hissedemeden var olmak... Ne olurdu bu bedene ve ruhlara ait olsak? Öpmek, sevmek ya da dokunmak... Yaşayıp öğrenirsin, tadarak. Ama şimdi önümde koca bir barikat: Hiçliğe gitmek... sanki adeta yozlaşmak. Anlattım her şeyi yalnızca susarak, Sandım ki her şey daha kolay olacak. Duygular bastırdığında, gururumu kırarak Bulamazdım kimliğimi — bu acıya mahkûm kalarak. Beynimi ele geçirdi geçen her bir saat... Kolaydır vermemek, yaşamaya değer tek bir vaat. Nereye gider bilmem bu gidişat;

Elif Özen

@eliifozenn·
Ne yaşamak ne ölmek istedigim Bu dünyada yok bir yerim İçimde bitmek bilmeyen sancı Mutsuzluğa gebe kaldım bildiğin Görüyorum duyuyorum her şeyi Lakin dünya dışı perspektifim İçimde çokça duygularım vardı Şimdi ise hiçliğin esiriyim O sandım, bu sandım benim için iyisi Özleyemez oldum memleketimi Ne insanlar ne şehirler iyi geldi Yarım kaldım, gittiğim her yerde bu denli Yazmak şimdi tek seçeneğim Melankoli işkence yöntemim Acı çekmeyi seven bu ruhum Acının kendisi oldu artık tek daimim - Elif Özen

Elif Özen

@eliifozenn·
Yıldızları seviyorsan önce karanlığı sevmen gerek, şayet onları görünür yapan karanlıktır her zaman. Bakmak ve görmek arasındaki fark da budur zaten, dünya dışı perspektifinle nice insan tanırsın bakıp da görmeden, gözlerinin ardındaki derinliği bilmeden. İstersin ki bakıp da görmek, görülmek; dinleyip de duymak, algılamak fakat bazen ne sen gösterebilirsin o derinliği ne de başkası görebilir ardındakini.

Elif Özen

, 1000Kitap'a katıldı.
@eliifozenn·