Bir yalanın karşısına geçmeden gerçek sandığım gerçeklik ile eğiyorum başımı. Ellerim o eller değil izler oluşmuş her yerinde sert ve her an öldürecekmiş gibi duruyorlar , ayaklarım kocaman olmuş , bedenim daha sert ve hırçın, ben kimim ? Nerde o eski elinde taş ile çamurda araba oynayan. Nerde o sadece arabanın gölgesinden hülyalar yaratan kendine ?, nerde ben? Neredeyim ben. Bu yalanlar da ne böyle, bu yanlışlar ..hayır hayır bu ben olamam. Benim evet benim bu şarkı ile yol alan benim. Ah gözlerim bu şarkıyı duyunca ne de hüzünlendiler. Şimdi anlıyorum şimdi anlıyorummm...