İnsanlık kurtulmak için hangi yola girmişse aynı yola mahvolmak için de girmiş demektir. Yani kurtuluşunu hangi ele bırakmışsa insan, mahvının da aynı elden geleceğini bilmelidir. Mahvedemeyen kuvvet kurtaramaz ve şerri hatırlatmayan hayr, hayrı davet etmeyen şer yoktur.
Aynı millete, aynı sınıfa, aynı ideolojiye mensup insanlar arasındaki düşmanlık şaşırdığımız bir şey değil, artık insanlar arasındaki kopmaz bağlar bulunmasına, tutkunluğa şaşırıyoruz. İnsanlar arasındaki nefret ve düşmanlık da öyle gözde büyütülebilecek ciddiyette değil. Günümüzün insanı, birbirine açılmakta gösterdiği üstünkörü ilgiyi, birbirine kapanırken de temelsiz bir nefret haline dönüştürüyor. Bütün insanlar, ihmal edilmiş olmanın sıkıntısını içlerinde taşıdıklarından olacak, insanlarla münasebetlerinde donuk kalıyorlar.