Thedore Roosevelt'in belirttiği gibi, "Kıyaslama neşeyi öldürür. Ayrıca bir başkasını küçültmek amacıyla bir şeyler yaratmanın ne anlamı var?"
Bir başkasının yarattığı muhteşem bir eser karşısında mutluluk duymak ve bu eserden ilham alarak kendi sanatımızı aynı seviyeye çıkarmayı istemek rekabet değil, işbirliğidir.
Sonsuz kazanç sağlayabilecek başka bir tür rekabet türü daha var; gelişmesi sanatçının hatayı boyunca devam eden bir hikaye. Bu, kişinin kendisiyle rekabet etmesidir.
İnsanın kendisiyle girdiği rekabeti, ilerleme ve gelişim arayışı olarak düşünün. Amacımız diğer çalışmalarımızı alt etmek değildir. Çalışmalarımızı daha ileri taşımak, üstünlük sağlamak yerine gelişimi hedeflemektir.
Eleştirenler hep eleştirecekler. Bugün şarkı söylemeni, yarın çalıştığın şirkette yaptığın işi, sonra sevgilini, annelik şeklini, her şeyi eleştirecekler. Çünkü onlar herkesin her şeyini eleştirirler, bu şekilde var olur ve bunlar beslenirler. Özgünlüğü ilan etmeye giden yolda, eleştirenlerin ne yaparsan yap eleştireceğini kabul etmek gerektiğini öğrenmek gerek.